Aangemaakte reacties
-
Berichten
-
Op zich verkoopt het wel aardig ik heb een messenmakersvriend die regelmatig messen verkoopt.
PS: andere mensen mogen uiteraard ook messen aanbieden in dit onderwerp.
haha prikkebeen
had ik vandaag ook al iemand voor maar toen ging mijn bijtel kapot.
maar ik moet eerst even een nieuwe bijtel smeden en dan ram ik hem er door heen.ps: ik ga op stage bij smederij rombout 2 weken dus ik lig er wel even uit en dan ga ik ook nog verhuizen dus ik ben er denk ik wel minder. maar ik zal kijken of het nog nodig is om hem mee te nemen naar de hamerslagdag en anders neem ik hem mee als hamer.
Ik vind het een hele goeie vraag! Ik ben nu een tijdje bezig met een poging prof te gaan smeden, en naast het vinden van een geschikte bedrijfslocatie is prijsstelling één van de vraagstukken waar ik mee zit…
Als prof is het natuurlijk logisch dat je prijs bestaat uit materiaal, uren, belasting en misschien een stukje opslag als je je dat kan veroorloven… Maar hoe bepaal je van sommige projecten de prijs?
Als het werk recht-toe-recht-aan is kan je op bovenstaande wijze, prima rekenen… maar wat als het bijzonder kunstzinnig is? Hoe zet je een prijs op kunst? Iets waar Jan bijvoorbeeld meer over weet (kunst in de openbare ruimte plaatsen)
En wat als je bijvoorbeeld voor een huiseigenaar van een monumentaal pand of een gelijkwaardig mooi oud gebouw al het originele smeedwerk vervangt? Zeg, alle ballustrades en trapleuningen van het buitentrapje/bordes, de entree, trap en overloop. Al het hang en sluitwerk, kelderroosters, muurankers, noemmaar op… Dit is natuurlijk een waardevermeerdering voor het pand van tienduizenden euros en mogelijk meer! Als je hierin alle bovenstaande onderdelen (materiaal, uren, belasting) meerekent leg je bij deze klant al een aardige rekening neer, maar snoep je hier een schepje bovenop dat in verhouding staat tot de waardevermeerdering die de huiseigenaar eraan overhoud? Prijs je jezelf hiedoor uit de markt of zijn er zulke constructies mogelijk?
Of nog algemener misschien: Bij een stuk prachtig en uniek hekwerk met een hoop toeters en bellen. Reken je een leuke toeslag voor een uniek stuk werk, wat de klant nooit ergens anders had kunnen krijgen (iig niet bij een standaard hekwerkfabrikant) of reflecteerd deze meerwaarde terug in de grote hoeveelheid extra uren die je in al het priegelwerk gestopt hebt en jij op de rekening zet?
Ik gok dat dit natuurlijk per project sterk verschilt en dat je per opdracht goed moet proberen aan te voelen wat een specifieke klant bereid is te betalen voor je werk en in hoevere daar rek in zit….
Maar ik vind het een lastig vraagstuk en ben ook wel benieuwd naar de wijze waarop anderen hierin rekenen…Dit is niet de eerste keer dat deze discussei op het forum gevoerd wordt maar deze krijgt toch een andere wending zo langzamerhand. Dat maakt het toch weer interessant.
Persoonlijk kijk ik er toch iets anders tegenaan. Dat lijkt voor mij makkelijk daar het smeden niet mijn brood betekent maar toch is mijn standpunt niet anders dan bij elke andere branche.
Natuurlijk heeft de hobbysmid prijsmatig een voorsprong op de beroepssmid. Maar ik vind dat je hier geen appels met peren moet gaan vergelijken.
De hobbysmid smeed over het algemeen naast zijn andere bezigheden en zal er beduidend minder uren in kunnen steken dan de beroepssmid. Dit maakt de beroepssmid normaal gezien veel vakkundiger, in staat tot een compleet ander soort projecten, vele malen productiever en noem maar op.
Ik ben van mening dat een klant een weloverwogen besluit maakt wanneer het gaat over kwaliteit(vakmanschap),leveringstijd,garantie…enz. Kiest de klant niet voor dergelijke zaken, dan zal deze hoogst waarschijnlijk toch nooit een klant van de beroepssmid worden. Ook niet als de hobbybuurman er niet was geweest.
De gemiddelde beroepssmid kan de klant over het algemeen veel meer bieden dan de hobbysmid. Daar moet de klant voor betalen, zo simpel is dat.
Dit verplicht de hobbysmid tot niets!
Ieder is vrij te doen en laten wat hij wil en dus ook te vragen wat hij wil. Wanneer iemand zijn tijd en moeite voor een habbekrats aan een kennis verkoopt, is dat zijn goed recht. Het is zijn/ haar tijd en moeite. Het zou ronduit belachelijk zijn daar eisen aan te stellen.Als beroepssmid (of stucadoor, of tuinman of wie dan ook) steen en been klagen dat de markt verzuurd wordt kan deze die tijd en energie beter steken in constructievere zaken. Opdrachten en geld worden niet in jouw schoot geworpen. Daar moet je moeite voor doen.
Loopt jouw hobbybuurman jou in de weg?
Kan hij precies hetzelfde leveren in zijn vrije tijd, wat jij levert in beroepstijd? Ik denk dat je jezelf dan eens achter de oren moet krabben en moet gaan denken aan een manier waarop jij iets beters of mooiers kunt leveren. Geef de klant een reden om voor jou te kiezen in plaats van de buurman de boeman te maken.
Krijgt jouw hobbybuurman “klanten” in zijn vrije tijd, die volgens jou eigenlijk jouw klanten zouden moeten zijn en blijft er niet genoeg voor jou over?
Misschien is er dan iets mis met jouw manier van klantenwerving of misschien zijn de klant de voordelen van jouw werk niet helemaal duidelijk. Eerste instict van de mensen is zoeken naar iets goedkoops. Maar wat als de voordelen van het dure project ruimschoots opwegen tegen het prijsverschil?Wat voor eigen bedrijf je ook hebt (een eigen smederij is gewoon een bedrijf waar zaken gedaan moeten worden) er komt altijd meer bij kijken dan de ambacht alleen. Klantenwerving is een van de belangrijkste kenmerken van ELK bedrijf. De tijd dat de smid enkel achter zijn vuurtje stond te smeden en de klanten naar hem toe kwamen rennen, is lang en breed voorbij dus wen daar maar aan.
Ik snap dat dit relaas voor sommige van jullie over zal komen als een smid-onvriendelijk verhaal (en dan ook nog van mij) Maar ik denk dat mensen zich moeten realiseren dat we in een land leven met meer 16 miljoen mensen. Al deze mensen hebben hun eigen behoeften. Wil je een eigen plekje tussen deze massa, dan zul je daar voor moeten knokken. Voor de moderne smid is dat niet anders. Je duikt in een ambacht waar in princiepe weinig plek/markt voor is. Mits jij er zelf een vorm aangeeft die jou past en waarin juist jij, als smid, een waardevolle toevoeging bent.
Dan terugkomend op de eerste gestelde vraag, hoe bepaal je jouw prijs.
Stel jezelf de vraag: wat is het jou waard? Wat zijn jouw gewerkte uren waard en hoe speciaal vind je jouw ontwerp. Deze twee factoren zijn wat mij betreft relatief en zullen voor iedereen anders uitpakken. Tel deze twee factoren bij de materiaalkosten en beoordeel of dit in praktijk ook een zinnige prijs is in de ogen van een eventuele afnemer.Vind je dat ik er compleet naast zit, mag je mij daarvan proberen te overtuigen.
Het is de gezamelijke verantwoordelijkheid van alle smeden om ons vak verder op te bouwen en groter en beter gewaardeerd te maken.
Dit gaat ,denk ik, alleen maar als we elkaar respecteren enerzijds door kennis te delen en aan de andere kant door de fundatie van het vak gezamelijk in stand te houden.Hier ben ik het mee eens. Ik vind wel dat je het vak verder opbouwd door elkaar ook binnen het vak te stimuleren over de grenzen te gaan in plaats van star vast te houden het bekende.
Elkaar respecteren, betekent voor mij niet “dat men gezamelijk vastlegt wat een ambachtelijke nagel mag kosten”. In mijn ogen komt het minstens zoveel neer op “elkaar vrij laten in de gemaakte keuzes”, al dan niet betreffende prijsbepaling.Lateraal staal, van de schrothoop, onderzoeken op hardbaarheid:
Smeed een stukje uit tot 6 mm vierkant ong. 70 mm lang en maak op èèn zijde om de 10 mm een kerf met de schrootbeitel.
Maak het vierkante deel met de kerfjes nu heet, het uiteinde geel en het gedeelte richting je hand (of tang) donker rood, zodat het hele spectrum van de hardingskleuren over die 7 blokjes verloopt.
Onthoud de kleur die bij elk vakje hoort en schrik af in water.
Nummer elk vlakje met stift en leg het eerste kerfje op de hoek van het aambeeld, zodat het eerste blokje over de rand steekt en sla er met de hamer op, het zal afbreken ga verder met het tweede stukje en vergelijk de breukvlakken.
Ga verder met de volgende blokjes, de kristalstructuur op het breukvlak wordt steeds fijner tot je bij het stukje bent met de fijnste structuur, licht grijs en een beetje dof en een golvend breukvlak, de kleur die hier bij hoorde is de hardingskleur/temperatuur van dit staal.
Als het niet afbreekt,zit er niet genoeg Koolstof ( C ) in het materiaal en is het dus niet te harden.Inmiddels heb ik al wat mensen beloofd dat ik deze video op de site zou zetten dus bij deze…
Een geweldig verslag van een stukje vakwerk. En wat een prachtig resultaat!
Ik weet dat Dirk op het moment ook met iets dergelijks bezig is. Wie weet put hij hier wat inspiratie uit, mocht hij dat al nodig hebben…
KLIK HIEROwja, heb ook het filmpje nog even bekeken… Deze kende ik toch al een tijdje en behoort tot een van mijn absoluut favoriete filmpjes/tutorials die ik ooit gezien heb in het kader van zwaarden smeden!
Voor wat fouten in een zwaard aangaat heeft deze fransoos zijn zaakjes heel goed voor elkaar! Als je goed meekijkt is elke beweging zorgvuldig gepland, wordt elke stap gecheked en gedubbelchecked, temperatuur, vorm, aansluiting, schone wellvlakken enz.
Dit is een filmpje dat ik graag kijk als ik een dag heb waarop ik even niet meer zeker weet of het me ooit gaat lukken om in dit hoogst burocratische kloteland mijn smederij uit de grond te stampen…. Hoogst inspirerend!! :B: